آرامش در قربت: صورتی‌ها

این نوشته‌ها را بی هیچ طرحی برای چاپ نوشته‌ام و در طول سال‌های گذشته به وسیله‌های مختلف به سمع و نظر آشنایان یا ناآشنایان رسانده‌ام. بارزترین حاصل این تجربیات ادبی، برای من، جمع دوستانی بود که حول نشست‌های شعرخوانی شکل گرفت و لحظات گوارایی که داشتیم و در خلال آن آثار شاعران حرفه‌ای و آماتور را گوش دادیم، بازخوانی کردیم و نظر دادیم... هر چند که این جمع نیز، چون هر موجود زنده، عمری داشت و نهایتاً در شهریور 1389 این نشست‌های منظم پس از نزدیک به هشت سال پایان گرفت.

آرامش در قربت فقط بازی با کلمات نیست؛ یک وضعیت یا یک موقعیت است که، اگر بخت یار نباشد، هیچ آسان نخواهد بود و با کمی اغراق شاید بشود گفت از آرامش در غربت دشوارتر است! این مجموعه را به شکرانة اقبالی که در یافتن آرامش در قربت با این دوستان بسیار عزیز داشته‌ام، به ایشان تقدیم می‌کنم و اینجا می‌آورم تا شاید بهانه‌ای شود برای آشنایی‌های بیشتر!...

نشانی الکترونیکی من این است: aramgharib@gmail.com

آرام قریب

2010-10-09

صورتی‌ها

رد پایم بر ساحل خاکستری را
امواج کف‌آلود دریای زندگی
می‌شوید
و من لابه‌لای ماسه‌های کدر
در جستجوی گوش‌ماهی‌های صورتی درخشان
چشم می‌دوانم و
دولا راست می‌شوم

14 مهر 1389

0 نظر:

ارسال يک نظر

آرامش در قربت

وبلاگ‌های دیگران

گروه‌بندي نوشته‌ها

بر حسب تاريخ ارسال

2010-10-09

صورتی‌ها

0 نظر: