این نوشتهها را بی هیچ طرحی برای چاپ نوشتهام و در طول سالهای گذشته به وسیلههای مختلف به سمع و نظر آشنایان یا ناآشنایان رساندهام. بارزترین حاصل این تجربیات ادبی، برای من، جمع دوستانی است که حول نشستهای شعرخوانی شکل گرفته است و، از میان همة لحظات گوارایی که داشتهایم، آثار شاعران حرفهای و آماتور را گوش دادهایم، بازخوانی کردهایم و نظر دادهایم. آرامش در قربت فقط بازی با کلمات نیست؛ یک وضعیت یا یک موقعیت است که، اگر بخت یار نباشد، هیچ آسان نخواهد بود و با کمی اغراق شاید بشود گفت از آرامش در غربت دشوارتر است! این مجموعه را به شکرانة اقبالی که در یافتن آرامش در قربت با این دوستان بسیار عزیز داشتهام، به ایشان تقدیم میکنم و اینجا میآورم تا شاید بهانهای شود برای آشناییهای بیشتر!...